Het einde van ons verblijf is nabij en ik besluit nog eens mee te gaan naar Viktor’s school. In de gang worden we begroet door kinderen van alle leeftijden, vooral meisjes (Hii Viktorrr). Een Amerikaanse gewoonte die we wel kunnen smaken. Ik doe nog een laatste babbel met de superjuf, die me er een gratis knuffel bijgeeft. Ik beheers me. Dan naar  de school van Kamiel. We droppen er al ons speelgoed, slee en andere dingen die we niet mee kunnen terugnemen. Kamiel heeft er zin in, de juf stond er immers op vandaag al zijn verjaardag te vieren. Bye Kamiel. Terug in de auto richting Greenlake waar Annemie en ik samen ‘een 5K rondje’ lopen. Het gaat goed, geen van ons beide heeft een Dafalgan nodig achteraf. Na een douchke begin ik aan de lesvoorbereidingen voor mijn eerste vak in Leiden. Heb het lang uitgesteld, maar nu doe ik nauwelijks nog iets anders, behalve wat naar Obama kijken dan. Wat later zijn Annemie en Kamiel terug. Het afscheid is Annemie zwaarder gevallen dan verwacht. “Iedereen was er altijd zo lief …”. In de namiddag beginnen we wat in te pakken. We kijken nog eens naar ons ‘to do’ lijstje. Ik bel voor de speeding ticket, met de vraag of ik die al mag betalen. 238 dollar verdwijnt van de rekening. Even slikken. Nog een poging doen de auto te verkopen? De garage geeft er amper 1500 dollar voor. Auw, dat is pas een tegenvaller. Zaterdag nog eens proberen. Ik kijk naar wat foto’s die we dit weekend hebben genomen. Een zalig weekend in de zon, met prachtige uitzichten op de bergen. “Seattle in the sun is hard to beat”. Jammer dat sommige van onze gasten dit niet hebben kunnen zien. Annemie schenkt een wijntje in en vraagt wat voor muziekje ze moet opzetten. Mijn vrouw is cool. 

Morgen nog een lunch met Lance en ’s avonds gaan eten met vriend Tim en zijn knappe Indische madam. Toch nog wat leuke vooruitzichten tussen de inpak en de opkuis. En dan zondag heel vroeg naar de luchthaven … Het is een erg mooie, intense tijd geweest, maar het is ook genoeg geweest. We zijn nu ingesteld op teruggaan en denken aan alle leuke dingen die ons daar te wachten staan. Op die jetlag na dan.