Na maanden lang warmlopen via blog, mail en skype was het 18 december 2008 eindelijk “The Day”.  Afgezet in Zaventem door een bezorgde moeder begonnen we aan ons Amerikaans avontuur:

 EPISODE I

 Eerste meevaller

Ons jongens hun luchtdoop valt goed mee: geen stoppen in de oren, geen volle kotszakjes, geen al te grote verveling, …

Eerste stress

We dienen een extra tussenlanding te maken om bij te tanken voor het geval we omwille van de extreme weersomstandigheden niet zouden kunnen landen in Seattle?! Oeps, het zal toch niet waar zijn!  Alsof dit nog niet genoeg was, diende we elk afzonderlijk totaal verspreid over het vliegtuig plaats te nemen.  Dit was er even teveel aan en Eva heeft met al haar capaciteiten van “coachend leiding geven” de stewardessen een oplossing doen bedenken.

 Eerste sneeuw

Eindelijk geland in Seattle bleek alles wit en bevroren te zijn.  Peter zag er al even wit uit, want was met doodsangst er toch in geslaagd om veilig de luchthaven te bereiken om ons op te pikken.  Als we één dag later waren geweest, hadden we niet meer kunnen landen, want was alles dicht gesneeuwd …

Eerste knuffels

Aangekomen in de gezellige woning ten huize Vannies volgt de ontlading: kinderen worden wakker en beginnen over enthousiast met elkaar te spelen en wij genieten van een goed glas wijn (het eerste van een lange reeks in de komende twee weken) en een reeks straffe verhalen.

 Eerste tocht met de slede

Hét vervoermiddel van Seattle blijkt de slede te zijn.  Met onze vier Husky’s maken we verschillende functionele en recreatieve tochten doorheen de woonwijk van de Vannies.  Zo krijgen onze eerste dagen in Seattle een hoog “wintersportvakantie – gehalte”.

 Eerste bezoek aan Seattle

Met enige moeite en het nemen van een berekend risico zijn we toch enkele keren met zijn allen in the city geraakt.  Voor de kids bleek de schaatsbaan de meest favoriete plaats.  Voor ons waren er andere toppers: Space Needle, Pike Market, Starbucks Café, Freemont, …  Met beter weer hadden we ongetwijfeld nog meer kunnen zien, maar we hebben genoten van wat we hebben gezien en we kwamen ook niet speciaal voor een citytrip, maar evengoed voor een bezoek aan onze vrienden uit Mortsel.

 Eerste witte kerst sinds zeer lang

Kerstmis begon zoals een ordinaire dag in Seattle: een half uur sneeuw ruimen, duwen, trekken en nog eens proberen om de auto op de bevroren oprit te krijgen.  Maar wat dan volgde was een kerstfeest om nooit te vergeten: gevulde Turkey, cadeautjes, champagne, DJ Ben 10, vier powerrangers met fluo sticks, … en dit met een besneeuwd landschap als achtergrond.

 EPISODE II

 Ford Winstar

Met de blauwe Ford van de Vannies bolde we 1500 km over de “101” van Seattle naar San Francisco.  1400 km doorheen hevige rain showers langs de wilde Pacific Ocean en het Amerika vanuit de films (grote pick up’s, diners met burgers en veel te grote cola’s, foute kerstversiering, motels, …).  “GPS: mijn vriend”; zonder hem waren we er nooit geraakt.

 Oregon Coast Aquarium en Redwoods

Onderweg hebben Milan en Zeno haaien gestreeld in het Oregon Coast Aquarium waar ooit Free Willy werd opgeleid tot filmster.  Een kleine wandeling tussen de reuzen in de Redwoods was een welgekomen afwisseling met drie dagen auto rijden.

Daar is de lente!

Met het einddoel in zicht en na 1400 km regen eindelijk zon en zachte temperaturen (15 °C)!  We halen opgelucht adem en genieten van de zonenergie.

 Bie Bostrom

Op bezoek bij mijn tante in Walnut Creek nabij San Francisco.  Ze woont er in een schitterend gelegen gated community samen met haar levensgrote replica’s van Obama en de Clintons in karton.  Voor de geïnteresseerden: mijn tante houdt zich voornamelijk bezig met haar goed doel “Grandmothers raising grandchildren” – www.grgahero.org

EPISODE III

 San Francisco Airport

Even snel de Vannies van de vlieghaven halen … Eerst 20 km bochten van ons strandhuis naar de stad, dan 10 km file omwille van een accident en dan mijn vriend de GPS die me op een verkeerd adres afzette.  Na lichte paniek en veel zoeken viel Viktor me in de armen omdat hij dacht dat ik dood was en ik het niet zou halen.  Gelukkig had hij geen gelijk…

 Wits End

Ons vakantiehuis in Stinson Beach; een prachtige plaats aan de Pacific waar ons kinderen kunnen spelen op het strand en in de zee, waar we kunnen BBQ-en met oudjaar en waar we ten volle kunnen genieten van ons laatste vakantiedagen.

 De City

Na de Golden Gate Bridge komen we aan in San Francisco City: veel zon, eten in een Californische beachclub, zeeleeuwen op de pier, tram in de steile straten, genieten van een koffie op Union Square, veel homo’s, schitterende gebouwen en een zalig reisgezelschap.  Wat wil een mens nog meer…

 SLOT

Thanks aan Peter, Annemie, Viktor en Kamiel voor hun gastvrijheid en het ons bezorgen van een onvergetelijke vakantie:

Peter: voor zijn onuitputtelijke positieve energie

Annemie: omdat ze twee weken warmte uitstraalde

Viktor: omdat hij Milan zijn Amerika leerde kennen

Kamiel: voor zijn niet te overtreffen droge humor

 Respect voor dit gezin uit Mortsel die een groot avontuur hebben durven aangaan en hun American dream hebben waargemaakt. Good advice aan iedereen die er nog aan twijfelt een stap in de wereld te zetten: Just do it!

 Ben, Eva, Milan en Zeno

3 januari 2009