Om aan dat gemis iets te doen, nodigen we zowat iedereen uit die we kennen. Vorige week is Viktor’s klasgenoot Toriq komen spelen, en van de week is mijn lokale buddy Tim komen eten. Hij had zijn puppy bij, groot succes bij de kids (zie foto). Dit weekend is het thema Scandinavië. Vandaag zijn we op stap geweest met mijn Zweedse collega’s, best gezellig, en morgen komt nog een IJslands koppel eten, deze keer van annemie haar job in de pre-school. Volgende week is het Thanksgiving, hét familiefeest bij uitstek, en heeft Lance ons uitgenodigd in zijn buitenverblijf (of beter 2 hutten ergens in de bossen waar ook al eens een beer komt mee-eten). 

We missen jullie nog altijd, maar het blijft wel boeiend allemaal. Deze week was het ook oudercontact voor Viktor. Nogmaals, de beste juf ooit. Ze wist niet dat Viktor niet het hele jaar bleef. Toen we zeiden dat we eind januari terug gingen, vond ze dat wel kei spijtig. Het gevoel was wederzijds.

Ondertussen is het alweer bedtijd. Slaapwel Viktor. “See you tomorrow, peet”. Hmm, dat gaat hij in Mortsel wel terug moeten afleren.